Andante met Omnia Cantica in Londen

Op zaterdag 1 december vertrok Omnia Cantica voor drie dagen naar Londen. Ze werden versterkt door… het bijna voltallige bestuur van ons koor, voorzitter Rik, Marleen, Joke en Karel. Ook Ann Ockers en Markc Smout als leden van Andante reisden mee. Het was een duplicaat, erg leuk duplicaat trouwens, van onze Londen reis in 2009.

Deze keer niet met de trein van Calais naar Dover maar met de boot. Even tof. Het duurde iets langer maar je kon de hele tijd rondlopen, shoppen, drinken en vooral gezellig samen babbelen.

Hoogtepunt van de reis was uiteraard op zondagavond het zingen van Messiah van Händel in de Royal Albert Hall, samen met drieduizend achthonderd vijftig andere zangers van over de hele wereld. Twee minpunten hierbij. De wanverhouding tussen het aantal alten en sopranen enerzijds en het relatief geringe aantal tenoren en bassen. Vooral de tenoren waren ondervertegenwoordigd. En de “nieuwe” dirigent was, vooral voor de pauze, spijtig genoeg niet altijd in staat de massa zangers volledig in toom te houden zodat er een paar “decalages” ontstonden die storend waren. De aanwezigen van ons koor en ook de mensen van Omnia Cantica die drie jaar geleden erbij waren, waaronder Frank de voorzitter en Valeer de dirigent, vonden de uitvoering dit jaar iets minder. Toch werd het zoals steeds een indrukwekkende uitvoering. Pleger van dit stukje en iedere aanwezige hebben er ongebreideld, muzikaal grandioos van genoten. Indrukwekkend. Meer dan duizend alten als een rode muur aan de ene kant van de Hall. Knappe solisten en dito orkest. Het Halleluja (op de site van Omnia Cantica te beluisteren) ook deze keer een kippenvelmoment, samen met een aantal andere delen.

De drie dagen werden met de klassieke bezoeken opgevuld: Greenwich, Royal Observatory, Tower, Brittish Museum, Madame Tussauds en vele andere dingen. De zoveelste keer een Londen bezoek en toch bij het terugvaren opnieuw het gevoel van nog veel te moeten zien en beleven. De Antwerpse damesgids deed flink haar best. Dame zijnde en van Antwerpen, aan de tong zal het niet gelegen hebben. Maar voor bijna tachtig mensen was één gids toch iets te weinig.

Als je dan terugblikt op alles dan is volgend idee toch te overwegen: over twee jaar (2014), Andante en Omnia Cantica samen naar ginder?

Je zou het als voetnota kunnen bijvoegen. We hebben onze Marc terug meegebracht. Ook al hebben we er uren moeten achter zoeken tot hij uit het niets plots te voorschijn kwam, genoeglijk aan tafel voor het middageten aanschoof met de woorden: ‘amaai jong, zolang in Londen rondwandelen, dat geeft honger.’ Na de maaltijd hebben we hem met handen en voeten vastgebonden en op deze wijze verder meegenomen. Veiliger en ook meer zekerheid om hem thuis te kunnen “afleveren”.

 

Terug